طول مطالعه: 5 دقیقه

پس دیپلماسی ورزشی مهم و تاثیرگذار است ولی فقط در حد آماده کردن شرایط برای تعدیل نگاهها، کاهش حساسیتها، اثبات اینکه داشتن روابط امکانپذیر است و نباید بدان بهعنوان یک تابو نگریست. در تاریخ برگزاری المپیک در نمونههای مختلف برخی کشورها در اعتراض به میزبان یا کشورهای شرکت کننده در المپیک اقدام به تحریم آن نموده و بدینگونه با وارد کردن ملاحظات سیاسی خود به عرصه ورزش، المپیک را سیاسی کردهاند. بهویژه در کشورهایی که عرصه برای خودنمایی جامعه مدنی کمرنگتر است.

رئال مادرید مایورکا دیگر کشورهایی که رتبههای بالا را در ردهبندی المپیک به خود اختصاص میدهند نیز از نظر توانمندیهای اقتصادی و صنعتی و در کل توسعه در وضعیت خوبی قرار دارند. کسب مدال در رشتههای خاصی مانند وزنهبرداری آنهم در وزن فوق سنگین که جزء چند مدال بسیار ارزنده المپیک قلمداد میشود نیز از جمله موفقیتهای بزرگی بوده است که ایران در طی چند دوره اخیر المپیک از آن بهخوبی در جهت کسب افتخار و اعتبار استفاده کرده است. وقتیکه میلیونها انسان در سنین مختلف شاهد مسابقات ورزشی مهیج میشوند، میتوان از چنین صحنههایی برای ترویج فرهنگ صلح و دوستی استفاده کرد، فرهنگی که در آن یاد میدهد میتوان بدون خشونت و خونریزی به پیروزی و افتخار دست یافت، نژادپرستی و تنفر از دیگران(حتی مردمانی که با آنها خصومت تاریخی وجود داشته است) را کنار گذاشت و تساهل و همکاری و همبستگی و دوستی را سرلوحه خود قرار داد.  ​.

آمارها نشان میدهد که اتباع کانادا برای شرکت در وقایع ورزشی حدود 12 میلیون سفر شخصی داخلی در سال داشتهاند. برای کشورهای دیگر نیز فوتبال و صحنهای مانند جام جهانی فرصتی برای خودنمایی و نشان دادن میل به موفقیت و پیروزی است. هنری چنون عضو پارلمان انگلستان یکی از بازدید کنندگان متعدد خارجی المپیکی بود که در آن «پیروزیهای آلمان مداوم بود» و او بر این امر اشراف داشت که آلمانیها از این طریق تلاش میکنند تا رژیم جدید خود را به دنیا با شکوه، پایدار و شایسته نشان دهند.

شاید برای بیشتر افراد، این مهمترین موضوعی است که در زمینهی ارتباط ورزش و روابط بینالملل شنیدهاند و این هم عمدتاً حاصل توجهای است که به دیپلماسی پینگپنگ در گذشته یا اخیراً به دیپلماسی کریکت، فوتبال یا کشتی شده است. ارتباط ورزش و سیاست مدتهاست که به انحای مختلف دیده میشود و علیرغم همه توصیهها و تاکیدات، سیاست بر ورزش و متقابلاً ورزش بر سیاست بهنوعی دیگر تاثیرگذار است و امروزه میتوان شاید از آن هم جدیتر به ارتباط متقابل ورزش و روابط بینالملل اشاره کرد.

زلنسکی قبل و بعد جنگ از المپیک ملبورن مهمتر میتوان به تحریم المپیک تابستانی ۱۹۸۰ مسکو اشاره کرد که شاید یکی از مشهورترین وقایع در این زمینه باشد. یکی رشتههای ورزشی که در این زمینه بیشتر مورد توجه قرار میگیرد فوتبال است، جایی که در آن، استادیومهای ورزشی میتواند به فضایی برای تجلی جامعه مدنی و طرح برخی از خواستههای مدنی تبدیل گردد. در بعضی موارد حتی دیگر ملتها قهرمانان ورزشی برخی کشورها را بیش از خود آن کشور میشناسند و در واقع قهرمانان یا تیمهای ورزشی آنها موجب معرفی هر چه بهتر کشورهایشان به جهانیان میشوند. ​​​.

اقدم سمبولیک و تاریخی دیهگو مارادونا علیه اشغال جزایر آرژانتینی مالویناس توسط انگلستان، حرکت نمایشی ورزشکاران سیاهپوست امریکایی در سال 1968 در هنگام قرار گرفتن بر سکوی قهرمانی در مخالفت با نژادپرستی دولت این کشور عیله سیاهان (ملکوتیان،1388: 306)، همراهی جهانپهلوان غلامرضا تختی با جبهه ملی و یا اعتراض گسترده ورزشکاران کشورهای مختلف جهان به اقدامات غیرانسانی و کشتار غیرنظامیان فلسطینی (غزه) خصوصاً کودکان توسط رژیم اسرائیل از جمله این نمونهها هستند. گرچه بیشتر گردشگران ورزشی از خود کشور کانادا بودهاند ولی وجود گردشگران غیر کانادایی نیز در بین آنها قابل توجه بوده است.

که در زمینهی پوشاک و لوازم ورزشی در سطح جهانی فعال هستند جزء موفقترین بنگاههای تولیدی و تجاری بهشمار میآیند. اصل حاکم بر سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران «نه شرقی و نه غربی» بود و برای دولت انقلابی ایران شرکت در چنین مسابقاتی جایز قلمداد نمیشد، امری که بهنظر بسیاری از کارشناسان لطمه زیادی به ورزش ایران وارد کرد، چون بین هشتمین و نهمین حضور ایران در المپیک 12 سال فاصله افتاد. در هرجلوهای از زندگی گروهی و اجتماعی، وحدت و هماهنگی یکی از لازمه های اصلی دستیابی به اهداف قلمداد میگردد.

اپل واچ نسل

بهطور نمونه علیرغم تمایل ورزشکاران و متولیان ورزش بریتانیا خصوصاً انجمن المپیک بریتانیابرای حضور در المپیک ، نهایتاً دیپلماسی دولت تاچر به همراهی با ایالات متحده و تحریم المپیک مسکو رای داد.(لورمور و بودر،1991: 138-142) بدینگونه تحریم شرکت در المپیک یا هر مسابقات بینالمللی دیگر و یا عدم رویارویی ورزشکاران برخی کشورها با ورزشکاران کشورهای دیگر کاملاً در چارچوب اهداف و سیاستهای دولتها انجام میگیرد و آنرا باید در قالب دیپلماسی فشار و منزویسازی دنبال کرد. زیرا ماهیت حاکم بر روابط بینالملل سیاست و قدرت است و متولیان ورزش و نهادهای بینالمللی فعال در این حوزه مانند کمیته بینالمللی المپیک یا فدراسیون بینالمللی فوتبال داعیه عدم دخالت سیاست و ملاحظات سیاسی دولتها در حوزهی ورزش را داشته و با آن بهطور جدی مخالفت میکنند.

جدول تورم جهانی

همکاری بین کمیته بینالمللی المپیک و یونسکو در این زمینه چشمگیر بوده است. ورزش ابزار ارتباطاتی بینظیری است که ملتها را میتواند بیشتر با هم آشنا نماید و زمینه را برای تعامل و تبادل گستردهتر در اشکال دیگر فراهم کند. در واقع اگر ورزش با سیاستها و برنامههای درست و علمی مدیریت و هدایت نشود، در جوامع جند قومی، خود میتواند منشاء نزاع و ستیز گردد. ورزش بهنوعی میتواند منادی نظم، مدنیت، تمدن و رقابت درست باشد.

ولادیمیر پوتین بیوگرافی در این وضعیت ورزش کارکرد هویتسازی برای یک گروه قومی ایفا کرده و از آن در جهت تقویت و تحکیم پیوندهای قومی خود و خودنمایی در برابر هویت کلان ملی استفاده میکنند. واقعاً همانگونه که پتر کلارک در کتاب «امید و افتخار؛ انگلستان ۱۹۰۰-۱۹۹۰»(1997Clarke,) مینویسد: ورزش مسئله مرگ و زندگی نیست، بلکه از آن مهمتر است. دو هفته مانده به مسابقات نیز جمهوری خلق چین در اعتراض به حضور تایوان بهعنوان «جمهوی چین» در این مسابقات این المپیک را تحریم کرد.(Rider, 2011) البته مسئله حضور ورزشکاران تایوان و جمهوری خلق چین در المپیک پس از آن نیز در مسابقات بعدی یکی از مسائل سیاسی بوده که المپیک را تحتالشعاع قرار داد.

دلار سبزه میدان
 ​ ​!

آخرین بروزرسانی در: